miércoles, 12 de septiembre de 2012

Enamorarse en la Edad Media


 

Lee el la siguiente cantiga de amor y su traducción al español, y escúchala :


                                                 1    O que vos nunca cuidei a dizer,                             
2    con gran coita, senhor, volo direi,
3    porque me vejo ja por vós morrer,
4    ca sabedes que nunca vos falei
5    de como me matava voss’ amor,
6    ca sabe Deus ben que doutra senhor    
                              
7    que eu non avia mi vos chamei.
 
8    E tod’ aquesto mi fez fazer
9    o mui gran medo que eu de vós ei,
10  e des i por vós dar a entender
                                  11  que por outra morria, de que ei,                              
12  ben sabe Deus, mui pequeno pavor,
13  e des oimais, fremosa mia senhor,
14  se me matardes, ben volo busquei.
 
15  E creedes que averei prazer
16  de me matardes, pois eu certo sei                            
17  que esso pouco que ei de viver,
18  que nen un prazer nunca veerei,
19  e porque sõo desto sabedor,
20  se mi quiserdes dar morte, senhor,
 
                                 21   por gran mercee volo terrei.        
 
                                                     (B 527, V 109).


♥♥♥♥


Lo que a vos  nunca pensé
que os diría, señora,os diré
porque veo que por vos muero,
porque sabéis que nunca os hablé
de cómo me mataba vuestro amor:
porque sabéis bien que de otra señora
yo no sentía ni siento temor.

Todo esto me hizo sentir
el temor que de vos tengo,
y desde ahí por vos dar a entender
que por otra moriría, de ella tengo,
sabéis bien, algo de temor;
y desde hoy, hermosa señor mía,
si me matáis, bien me lo habré buscado.

Y creed que tendré placer
de que me matéis, pues yo sé con certeza
que en el poco tiempo que he de vivir,
ningún placer obtendré;
y porque estoy seguro de esto,
si me quisierais dar muerte, señor,
por gran misericordia os lo tendré
.

                          
 
Ed. traducción Gimena del Rio Riande

 
Versión de Paulina Ceremuzynska
 
 
De acuerdo con lo trabajado en clase, el amor cortés sigue una fórmula de composición alegórica y metafórica de las relaciones entre el vasallo y el señor feudal. Presenta un amor imposible, hacia una mujer inalcanzable (que está casada o no corresponde a los sentimientos del poeta). Esto causa un sufrimiento infinito que, paradójicamente es considerado como mejor que la ausencia del amor.
La dama es considerada como el “señor” del “vasallo”, que es el trovador o poeta. Ésta posee todas las virtudes, tanto físicas como morales.
 
 
 
¿Puede relacionarse esta cantiga con alguna de las piezas del cancionero del siglo XV que analizamos en la última clase? ¿Por qué?
 
 
 Te sugiero, si te interesa el tema, este artículo de Lilian Von Der Walde: http://docencia.izt.uam.mx/walde/AMORCORTES.html
 
y

No hay comentarios:

Publicar un comentario